افزایش انعطاف کانادا در بررسی پرونده پناهندگانی که مجوز خروج ندارند

به گزارش پارسی کانادا و به نقل از CICNews، اداره مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا اعلام کرده است که اسکان مجدد متقاضیان پناهندگی در کانادا، برای بررسی پرونده خود الزاماً نیازی به ارائه مجوز خروج یا مدرک وضعیت قانونی در کشور میزبان ندارند.

بر اساس دستورالعمل‌های جدید IRCC، ارائه این مدارک طبق قانون مهاجرت و حمایت از پناهندگان کانادا برای صدور ویزای اقامت دائم ضروری نیست. این یعنی اگر یک پناهنده نتواند از کشور میزبان مجوز خروج دریافت کند، صرفاً به همین دلیل نباید درخواست او رد شود.

بسیاری از پناهندگانی که برای اسکان مجدد در کانادا اقدام می‌کنند، در کشورهایی زندگی می‌کنند که برای خروج از آن کشور باید مجوز خروج داشته باشند. اما در برخی موارد، متقاضیان به دلایلی خارج از کنترل خود نمی‌توانند این مجوز را دریافت کنند؛ برای مثال نداشتن وضعیت قانونی در کشور میزبان یا هزینه‌های بالای ثبت‌نام و اداری.

طبق راهنمای جدید، افسران مهاجرت می‌توانند پرونده اسکان مجدد را بدون نیاز به مجوز خروج به‌طور کامل بررسی کنند. اگر متقاضی از نظر قانونی inadmissible یا غیرقابل پذیرش نباشد و شرایط برنامه اسکان مجدد را داشته باشد، افسر باید درخواست او را تأیید کند. ناتوانی در دریافت مجوز خروج، به‌تنهایی دلیل معتبر برای رد پرونده محسوب نمی‌شود.

اگر متقاضی نتواند از کشور میزبان خارج شود چه می‌شود؟

در دستورالعمل جدید، برای شرایطی که متقاضی با مانع خروج از کشور میزبان روبه‌روست، سه مسیر در نظر گرفته شده است:

۱. انصراف از درخواست

متقاضی می‌تواند تصمیم بگیرد درخواست خود را پس بگیرد. البته IRCC نمی‌تواند به‌صورت یک‌طرفه پرونده را پس بگیرد و این کار فقط باید توسط خود متقاضی یا نماینده قانونی او انجام شود.

۲. متوقف ماندن موقت پرونده

اگر افسر تشخیص دهد که احتمال دارد وضعیت متقاضی در آینده نزدیک تغییر کند، پرونده می‌تواند برای مدت مشخصی، معمولاً تا شش ماه، در حالت انتظار قرار بگیرد. این توقف نمی‌تواند نامحدود باشد، چون IRCC موظف است پرونده‌ها را در زمان مناسب بررسی کند. همچنین ممکن است در این مدت آزمایش‌های پزشکی منقضی شوند و نیاز به بررسی دوباره داشته باشند.

۳. صدور تصمیم نهایی

اگر متقاضی همه شرایط برنامه را داشته باشد، افسر می‌تواند پرونده را تأیید کرده و ویزای اقامت دائم صادر کند. در این حالت، متقاضی تا تاریخ انقضای ویزا فرصت دارد از کشور میزبان خارج شود و به کانادا سفر کند. اگر تا زمان انقضای ویزا موفق به خروج نشود، پرونده بسته می‌شود و برای ادامه مسیر باید درخواست جدیدی ثبت شود.

وضعیت اعضای خانواده‌ای که نمی‌توانند خارج شوند

در شرایط استثنایی، مثلاً زمانی که جان یا امنیت جسمی متقاضی اصلی در خطر فوری باشد، او می‌تواند درخواست کند برخی از اعضای خانواده که نمی‌توانند مجوز خروج بگیرند، از حالت همراه به غیرهمراه تغییر وضعیت داده شوند.

این کار باعث می‌شود متقاضی اصلی و سایر اعضای واجد شرایط خانواده بتوانند بدون تأخیر بیشتر به کانادا بروند؛ هرچند به این معناست که برخی اعضای خانواده فعلاً در کشور میزبان باقی می‌مانند.

بعداً امکان پیگیری پیوستن این اعضای خانواده از طریق مسیرهایی مانند One-Year Window یا اسپانسرشیپ خانوادگی وجود دارد، اما تأیید این درخواست‌ها تضمینی نیست. برنامه One-Year Window مخصوص پناهندگانی است که برای اسکان مجدد پذیرفته شده‌اند و به آن‌ها اجازه می‌دهد برخی اعضای خانواده اعلام‌شده در پرونده اولیه، مانند همسر، شریک عرفی یا فرزندان وابسته را بعداً به کانادا بیاورند. درخواست این مسیر باید حداکثر تا یک سال پس از ورود متقاضی اصلی به کانادا به‌عنوان مقیم دائم ثبت شود.

کلام آخر

این تغییرات نشان می‌دهد کانادا قصد دارد در پرونده‌های اسکان مجدد پناهندگان، به‌ویژه برای افرادی که به دلایل اداری یا قانونی قادر به خروج از کشور میزبان نیستند، انعطاف بیشتری نشان دهد. با این حال، نداشتن مجوز خروج فقط مانع بررسی و تأیید پرونده نمی‌شود؛ اما متقاضی همچنان باید بتواند پیش از انقضای ویزا از کشور میزبان خارج شود.

پایان خبر، منبع: CICNews